5 ژوئن 2022 - در پیشرفتی که کارشناسان از آن به عنوان تغییر دهنده ی بازی یاد می کنند، به نظر می رسد دوز هفتگی یک داروی دیابت منجر به کاهش وزن قابل توجه در افراد چاق می شود.
بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، چاقی سالانه باعث مرگ 1.2 میلیون نفر در اروپا می شود و بریتانیا یکی از بدترین نرخ های چاقی را دارد.مدت‌هاست که تلاش‌ها برای مقابله با این بیماری بر رژیم غذایی و ورزش متمرکز بوده است، اما بسیاری از افرادی که به این روش وزن خود را کاهش می‌دهند، به مرور زمان دوباره به وزن قبلی خود باز می گردند.
اکنون محققان می گویند یک داروی دیابت که در کنار چنین مداخلاتی استفاده می شود، می تواند به افراد چاق کمک کند. یک تیم از محققان بین المللی در مجله پزشکی نیوانگلند، گزارش داد که شرکت کنندگان در این آزمایش 72 هفته ای، 20 درصد از وزن بدن خود را از دست دادند.
در این مطالعه، به طور تصادفی 2539 شرکت کننده دارای اضافه وزن یا چاق به چهار گروه مساوی تقسیم شدند.
یک گروه برای تزریق دارونما به خود، یک بار در هفته به مدت 72 هفته اختصاص داده شد، در حالی که سه گروه دیگر 5 ، 10 یا 15 میلی گرم داروی تیرزپاتید در طی همین مدت به خود تزریق کردند. همچنین به همه شرکت کنندگان جلسات مشاوره منظم در مورد سبک زندگی داده شد تا به آنها کمک شود تا به وعده های غذایی کم کالری و حداقل 150 دقیقه فعالیت بدنی در هفته، پایبند باشند.
به طور متوسط، در ابتدای تحقیق وزن بدن شرکت‌کنندگان 104.8 کیلوگرم بود که 94.5 درصد آنها چاق بودند. اکثریت سفیدپوست و زن بودند و هیچ کدام دیابت نداشتند.
نتایج بدست آمده در پایان دوره ی 72 هفته ای، از کسانی که در گروه مداخلات شرکت داشتند و به برنامه ی اختصاص داده شده پایبند بودند - تقریباً 82٪ از افراد - نشان داد که شرکت کنندگانی که هر هفته 5 میلی گرم تیرزپاتید دریافت کردند، به طور متوسط 16.1 کیلوگرم، افرادی که 10 میلی گرم تیرزپاتید دریافت کرده بودند به طور متوسط 22.2 کیلوگرم و افرادی که 15 میلی گرم تیرزپاتید دریافت کرده بودند به طور متوسط 23.6 کیلوگرم از وزن خود را از دست داده اند. افرادی که تحت تزریق دارونما قرار گرفتند به طور متوسط 2.4 کیلوگرم وزن کم کردند.
محققان اضافه کردند که در میان افرادی که بالاترین دوز تیرزپاتید را دریافت کردند، 91٪ از شرکت کنندگان، 5٪ یا بیشتر از وزن بدن خود را از دست دادند، در حالی که 35٪ از کسانی که دارونما دریافت کردند همین مقدار وزن را از دست دادند. 57 درصد از افرادی که بالاترین دوز تیرزپاتید را دریافت کردند، 20 درصد یا بیشتر از وزن بدن خود را از دست دادند، در مقایسه تنها 3 درصد از افرادی که دارونما دریافت کردند، چنین کاهش وزنی را تجربه نمودند.
دکتر آنیا جاستربوف از دانشگاه ییل و نویسنده ارشد این مقاله که در هشتاد و دومین نشست علمی انجمن دیابت آمریکا ارائه شد، گفت: ما باید چاقی را همانطور که هر بیماری مزمنی را درمان می کنیم، با رویکردهای موثر و ایمن که مکانیسم های زمینه ای بیماری را هدف قرار می دهد، درمان کنیم و این نتایج نشان می دهد که تیرزپاتید ممکن است دقیقا همین کار را انجام دهد.
این مطالعه پس از آن انجام شد که موسسه ملی بهداشت و مراقبت عالی بریتانیا (Nice) استفاده از داروی دیگری به نام semaglutide را برای گروه های خاصی از افراد چاق در ماه فوریه، تایید کرد.
پروفسور راشل باترهام، کارشناس چاقی در دانشگاه کالج لندن که در این تحقیق نقشی نداشت، گفت: تیرزپاتید مانند سماگلوتاید، با تقلید از هورمون‌هایی در بدن عمل می‌کند که به افراد کمک می‌کند بعد از غذا خوردن احساس سیری کنند و غلظت این هورمون‌ها در افراد چاق اغلب پایین است.
در حالی که سماگلوتید فقط عملکرد یکی از هورمون های اینکرتین را تقلید می کند، تیرزپاتید عملکرد دو هورمون اینکرتین[1] را تقلید می کند که به طور بالقوه توضیح می دهد که چرا به نظر می رسد تیرزپاتید نسبت به سماگلوتید تأثیر بیشتری دارد.
پرفسور باترهام گفت: کاهش وزن با بهبود سلامت یک فرد مرتبط است. اگر می خواهید عوارض واقعاً ناگوار چاقی را بهبود ببخشید، به کاهش وزن 15 تا 20 درصدی نیاز دارید. اگر می‌خواهید نارسایی قلبی فردی را بهبود بخشید یا از آپنه انسدادی خواب خلاص شوید، یا خطر مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش دهید، به کاهش وزن بسیار بیشتری نسبت به کاهش وزن و حفظ آن از طریق رژیم غذایی، نیاز دارید.
پرفسور تام سندرز، استاد بازنشسته تغذیه و رژیم‌شناسی در کینگز کالج لندن، گفت: دوزهای بالاتر تیرزپاتید منجر به کاهش وزن بیشتر می‌شود، اما عوارض جانبی بیشتری، عمدتاً حالت تهوع، استفراغ و اسهال ایجاد می‌کنند، در حالی که نگرانی عمده در مورد این دسته از داروها، اثرات آنها بر روی پانکراس است.
او گفت: این دسته از داروها تنها به شرطی کار می‌کنند که شرکت‌کنندگان به رژیم غذایی کم کالری تجویز شده همراه با دارو پایبند باشند، بنابراین این دارو یک عصای جادویی نیست.
دکتر سیمون کورک، مدرس ارشد فیزیولوژی در دانشگاه آنگلیا راسکین نیز گفت: چالش هایی در مورد استفاده از این داروها وجود دارد.این داروها در زمینه چاقی تغییر دهنده ی بازی هستند، اما فقط تا زمانی که دارو مصرف شود، کار می کنند. راهنمای فعلی موسسه ملی بهداشت و مراقبت عالی بریتانیا در مورد سماگلوتاید این است که دارو حداکثر به مدت دو سال مصرف شود، و پس از آن دیگر برای فرد تجویز نشود. ما می دانیم که قطع مصرف دارو به احتمال زیاد منجر به معکوس شدن اثرات کاهش وزن برای بسیاری از افراد می شود، احتمالاً همین امر در مورد تیرزپاتید نیز صادق است.
پرفسور نوید ستار، استاد پزشکی متابولیک در دانشگاه گلاسکو، که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: این یافته خبر خوبی است، با این حال، تیرزپاتید نیز مانند سماگلوتاید، برای سال‌های متمادی گران خواهد بود و استفاده از آن در ابتدا به افرادی کمی محدود خواهد شد.ظهور این داروهای جدید به این معنی نیست که مردم سبک زندگی سالم را کنار بگذارند، زیرا در وهله اول پیشگیری از چاقی بسیار بهتر از درمان آن در مراحل پایانی است، زمانی که آسیب های زیادی به فرد وارد شده است.
او افزود: خوشبختانه، با افزایش دانش ما و ادامه ی تحقیقات، روش هایی که به مردم کمک می کنند تا رژیم غذایی خود را بهبود بخشند، در حال پیشرفت است. اما مطمئناً، بهبود محیط غذایی، بیشترین تأثیر را خواهد داشت، بنابراین تمرکز دولت باید بر این امر ادامه یابد.
منبع:
https://www.theguardian.com/science/2022/jun/05/diabetes-drug-tirzepatide-leads-to-notable-weight-loss-in-people-with-obesity-study